Pennenzak: check. Nu uitdaging 3: ons zoontje voorzien van handgemaakte kledij. Klein probleem: geen patronen. Na wat denkwerk nam ik de koe bij de horens, of lees knipte ik het t-shirt van de HEMA aan flarden. Met wat lappen stof probeerde ik een patroon te construeren.

Maar dan... Daar stond ik dan. Met wat lappen stof. Het t-shirt van de HEMA was inmiddels veranderd in een puzzel. Totaal ontwetend stikte ik stuk voor stuk alles aan elkaar. Woeps, binnenstebuiten. Woeps, een de spoel op. Woeps, de ene mouw smaller dan de andere.

Mja, na ettelijke uren bloed, zweet en tranen was het klaar. Maar de gevreesde test moest nog plaatsvinden. Nu moest ik ons zoontje nog in zijn splitternieuwe t-shirt krijgen. Na enig trekwerk (vooral over zijn hoofd) ging het toch. Aanschouw hier het eerste stuk en zoon.