Wie is die ridder?

Met naald en garen in aanslag trek ik regelmatig eruit uit. Soms mondt het uit in een ware veldslag. En soms schuilt de overwinning in een klein hoekje. In de strijd word ik vaak bijgestaan door ons 2-jarig zoontje. Als een ridder in wording krijgt hij de zware taak om mijn creaties te dragen en te keuren. (Gelukkig kent hij enkel het woord mooi. :) Mijn eerste kruistocht begon met het kopen van een deftige machine. Na enkele weken te kullen met de naaimachine van ''ons moeke'' was het welletjes (lees: de machine viel zowaar uiteen...). Dus, op naar het stikpaleis. Daar aangekomen leken alle machines: KOOP MIJ uit te roepen. Maar mijn alziend oog viel dan toen op lieftallig machientje. Ze kon niet te veel, niet te weinig. Met mijn gouden munten bedankte ik mevrouw en stapte ik fier het paleis uit. Maar dan. Daar sta je dan met je paard, je machine en jezelf. Euh? Nu stoffen kopen zeker? Kus ik even mijn pollekes omdat het wereldwijdse web bestaat! Stoffen: check. Na wat gepruts rolde er al snel een pennenzak en een kussen uit. Tijd om weer op pad te gaan. Deze keer voor kleding voor mijn jongste ridder. In een oud boekenshopje (lees standaard boekenhandel) vond ik net de nieuwe Ottobre. Als ik eerlijk mag zijn, ik snapte van de uitleg geen snars! Maar ik beloof je, gewoon knippen, nadenken en DOEN! Na wat mislukte schepsels kwamen er uiteindelijk toch bruikbare stukken uit. En zo leer ik elke keer opnieuw.